On by sprzedał własną matkę
Za garść ziela
Za koc w kratkę
Widziałam
Jak pił miodek pod sklepem
Z osiedlowym Kubusiem Puchatkiem
On by sprzedał swego ojca
Za browary
Za łyk słońca
W pralni brudnych
Ciuchów pełen wór
Zrobię sobie z nich do nieba
Gruby sznur
On by sprzedał młodszą siostrę
Za jej oddech
Za jej cnotę
Tłum amantów już się cieśni
Daj buziaka, rozchyl piersi
Pustym wzrokiem odliczyła
Tych
Których noc w noc
W swoich snach dusiła
On by sprzedał swoich braci
Za wór chleba, czystych gaci
Milczcie chuje!
To Wy
Daliście się zeszmacić
Tania miłość, drogie błędy
Proch, trzy paski, złote zęby
On by sprzedał swoje jaja
Za pieszczotę
Za warg ciepłych dotyk, smak
W bzach, ruczajach
Kocem w kratkę się okryję
Pod księżyca jasną łuną
Rząd browarów wleje w ryje
Swoje i ich ciasne szyje
Utopce, wodniki, brzeginie
Niech to, co w wodzie
mój grzech zmyje, rozmyje
Napełnijmy swe gęby i brzuchy
pomyjami
Co święte i przeklęte
Na to czekamy
Wypijmy za zdrowie wszystkich
Co nalali łez do miski
Wypijmy za zdrowie matki
Jej ton głosu poprawny, gładki
Wypijmy za zdrowie ojca
Jego ręka szorstka i mocna
Wypijmy za zdrowie siostry
Nie pamiętała go już zeszłej wiosny
Wypijmy za zdrowie braci
Nie wstawili się jeden z drugim
Gdy na życie on chciał inaczej
Wypijmy za zdrowie swoje
I wszystkich mieszkańców jeziora
Do gardła wlewam browary moje
Może nadeszła już spać pora?