Meduza
Piękna kapłanka Ateny
Rozkwitła w śmiertelności
Skrzywdzona z rąk Posejdona
Zgwałcona w ciszy i brutalności


Bogini! Schronienie mi daj!
Otocz troską, otul ramieniem ofiarę.
Lecz zmieniony w piekło raj


Zasłużyłaś Meduzo na karę!


Sama zawiniłaś swojemu nieszczęściu
Czeka Cię wieczna rozpacz
O złym czasie byłaś i w złym miejscu
Z Twojej przyczyny w bólu się miotasz.

Z głowy wyrosły jej węże
Jadem nabrzmiałe, oręż w gotowości
Patrzcie jak epatuje siłą
Na przekór napotkanej niesprawiedliwości
Kto jej stanie na drodze
Tego spotka zasłużony los
Zamieni w kamień, pochłoną go noce
Faluje w ekstazie wężowy włos
Nie upiększajmy Meduzy
Nie oswajajmy jej jadowitych włosów
Nie uciszajmy burzy
Niech zapłonie ogień ofiarnych stosów
Nie żałowali jej bogowie
Nie oddali czci poeci, malarze
Nie mówmy o współczuciu
Nie mówmy o bólu, gwałtu bezmiarze
Nie upiększajmy Meduzy
Pozwólmy jej być w pełnym wymiarze
Nie używajmy lustra
Pozwólmy demonom patrzeć
W nasze twarze
Dzikowo, 10.02.2026 r.