Pan tu nie stał
Pan tu nie stał, proszę pana, jeszcze chwilę temu
Puste miejsce było w tej kolejce
A pan tutaj się rozgościł tak bezceremonialnie
I tak jeszcze patrzy pytająco, o co ja się pieklę
Pana tu nie było jeszcze przed sekundą
Wszystko w mojej głowie miało swoje miejsce
Co po kolei robić będę, w co się zmieniać zgrabnie
Idealnie byłoby nie stroszyć się tak wściekle
Pan tu przyszedł, stanął i zabiera mą atencję
Ja się panu przyglądam niepotrzebnie
Obserwuję, jak z nogi na nogę przestępuje ładnie
Pokazuje miękki uśmiech i dołeczki piękne
Pan tu cały się niemożliwie rozpanoszył
Rozlał się plamą, wylał może flakon perfum
Lub po prostu pachnie pan, jak pan, gładkość pana szeptu
Nie sposób pana zignorować, przeoczyć
Pan tu stoi i się nie chce ruszyć
Nie sposób pana ominąć, przegapić, zmilczeć czarujących gestów
Ja już znowu nie pozwolę się tak wzruszyć
Jestem w dobrze znanym sobie miejscu
A pan wbrew mojemu chceniu, chce tu stać i być
Może nawet się zakochać? Może nawet ślub i mężem być?
Pan tu nie stał, proszę pana, jeszcze chwilę temu
A ja już nie mogę o panu zapomnieć
I nie mogę, a nawet nie chcę
Się uwolnić z pana ciepłych objęć
21.05.2026 r.