Sobą nie będę
Sobą nigdy nie będę, by spodobać się Tobie
Te spojrzenia, gesty, ukryte pragnienia
Najważniejsze są słowa, których się nie wypowie
Ten bezsenny taniec niezamkniętych powiek
La vie en rose, wychodzenie z własnego cienia
Sobą nigdy nie będę, by spodobać się Tobie
Ten teatr, ta farsa, w wyścigu do innych kobiet
Zakładam elegancki uśmiech, paruję subtelne westchnienia
Połykam gęste słowa, których nikt nie wypowie
Ciało i dusza, która dzień w dzień wypływa i tonie
Przez dziurkę od klucza wypatruję okruszków uwielbienia
Sobą nigdy nie będę, by spodobać się Tobie
We włosy wplatam sztuczne kwiaty, ku większej ozdobie
Jedwabnym plastrem zaklejam drobne zranienia
Śnię na różowo słowa, których nikt nie wypowie
I jeszcze ta cisza w zgiełku odsłonie
Ten szczery gest, co uchylić chciał mi skrawka nieba
Sobą nigdy nie będę, by spodobać się Tobie
Rozleję się plamą w słowach, których nigdy nie powiesz
1.06.2026 r.