Portret w sepii.
Szczodre Gody - przesilenie
Kochaj siebie
Za miłość, której nie dostałeś
Kochaj siebie
Dla jutra, którego nie przegapisz
Miej szacunek
O którym nie wiedziałeś
Otul troską
Płacz ciał głodnych, nagich
Wstań, wyprostuj się i spójrz!
To Ty w lustrze
Bez zalet i wad
Nie ma zakazów, szablonów i nagród
Wpajanych Tobie od wczesnych lat
Masz ciało i umysł
Skrojony na miarę Ciebie
I nie zapomnij o czuciu
Co tańczy między piekłem, a niebem
Słuchaj siebie
Za dni słów niewysłuchanych
Odbijających się pustym echem
Od pożółkłych kuchennych  firanek
Pieść siebie i walcz
O lepsze dobro dla rąk
Szorstkich od zimna
Nierozgrzanych
Mów z czułością dla uszu
Co słuchały
Ciężkich jak smoła epitetów
Zbyt duszących oparów dla młodych tkanek
Kołysz sztywne ciało
W hamakach, fotelach bujanych
By poddało się błogiemu rytmowi
Wyciszającemu  tryb walki
Wznoś ręcę do nieba
W ciepły poranek
I spijaj słońce
Ono będzie cię karmić
W czasach mroku
Pij wodę i celebruj
Ciecz spływającą do nerek
Wraz z bijącym sercem
Jest oznaką harmonijnie
Upływającego życia
Kochaj siebie
Dla miłości, którą zawsze miałeś
Kochaj siebie
Niech ogień życia będzie z Tobą
Miej szacunek
Który zawsze znałeś
Niech Dadźbóg będzie
Przez rok ten z Tobą
noc z 21.12-22.12.2025 r.
Szczodre Gody   - gdzie magia słów się spełnia,
a moc pradawnych przodków jest obecna